Engelli çocukların anneleri, ömürlerini sürekli bakım ve gözetime muhtaç çocuklarına adadıkları için işe girip çalışma imkanları olmadıklarını dile getirerek, emeklilik haklarının verilmesini istiyor. Engelli annesi Meziyet Döner, “Ömrümü çocuğuma adadım. Sosyal hayatımız hiç yok. Devlet bize belli bir bakım ücreti veriyor ama yeterli olmuyor” dedi.

ADANA (İHA) – Engelli çocukların anneleri, ömürlerini sürekli bakım ve gözetime muhtaç çocuklarına adadıkları için işe girip çalışma imkanları olmadıklarını dile getirerek, emeklilik haklarının verilmesini istiyor.
Adana’nın Yüreğir ilçesinde özel bir rehabilitasyon merkezinde eğitim alan engelli çocuklardan Emre Döner’in (18) annesi Meziyet Döner ile Özkan Canbolat’ın (17) annesi Atike Canbolat, engelli çocuklarıyla 24 saat ilgilendikleri için bir işe girip sosyal güvenlik pirimi ödeyemediklerinden emekli olamadıklarını söylediler.
Meziyet Döner, çocuğunun ateşsiz havale geçirmesi sonucu bebekliğinde hastalandığını ve zihinsel engelli olduğunu belirterek, “Çocuğum ateşsiz havale geçirmesi sonucu bebekliğinde hastalandı ve zihinsel engelli oldu. Ömrümü çocuğuma adadım. 3 kardeşten sadece Emre hasta diğerleri ise normal yaşamını sürdürüyor. Sosyal hayatımız hiç yok. Hiçbir aktivitemiz yok. Ne misafir alabiliyoruz ne de misafirliğe gidebiliyoruz. Hasta oğlumuza bakmaktan ne kitap okuyabiliyor ne tiyatroya ne sinemaya gidebiliyoruz. Çalışamıyoruz. Ev ve okul arasında gidip geliyoruz. Devlet bize belli bir bakım ücreti veriyor ama yeterli olmuyor. Çalışamadığımız için biz de emekli olamıyoruz. Devletimiz bu olaya el atmalı ve engelli anne veya engelli çocuğuna bakan baba ise onlara emeklilik hakkı vermelidir. Engelli oğlumla her saniye ilgileniyorum. Ona bakmaktan işe giremiyorum. Bizim gibi Türkiye’de binlerce aile var. Devletimizin bu konuya el atmasını ve engelli annelerinin emekli edilmesini istiyoruz” dedi.
Atike Canbolat da çocuğu Özkan Canbolat’ın da ateşsiz havale denilen hastalıktan dolayı zihinsel engelli olduğunu ifade ederek, “Sosyal hayatımız hiç yok. Ne misafir alabiliyoruz, ne de misafirliğe gidebiliyoruz. Devlet hastanelerinde rezil oluyoruz. Bu çocukların durumu belli, değişecek bir şeyleri yok. İyileşemezler. Her bir- iki senede bir rapor istiyorlar, yenilemek zorunda kalıyoruz. Buna bir son verilmelidir. Bir de emeklilik istiyoruz. Çünkü yapacak bir şeyimiz yok. Evden okula, okuldan eve gidiyoruz” diye konuştu.

BELEDİYELERDEN HER SEMTE ENGELLİ PARKI YAPILMASINI İSTEDİLER
Belediyelerden de engelli parkları yapmasını isteyen Atike Canbolat, “Adana’da sadece bir adet engelli parkı Çukurova ilçesi Turgut Özal Bulvarı’nda var. Orası uzak. Aracımız yok. Belediyelerimiz her mahalleye veya bir semte engelli parkı yapmalı ve sadece oraya engelli çocuklar gidebilmelidir” dedi.
Daha önce kendilerine bağlanan engelli parasının, bir eve giren belli ücreti aşınca kesildiğini hatırlatan Atike Canbolat, “Sonra kesilen parayı bizden geri tahsil ettiler. Eşim işinden ayrılınca yeniden bağlandı. Bizim bu kazanılmış hakkımız elimizden alındı. Buna da bir çözüm getirilmesini bekliyoruz” şeklinde konuştu.