Irak’ta savaştan kaçıp Adana’ya sığınan Şeyme Neccar, 16 çocukla tek odalı bir evde yaşamını sürdürüyor. Çocukların 4’ü kendisine ait olan Neccar, kayınlarından ve kardeşlerinden kalan 12 çocuğa da bakıyor. Neccar, “Orada uçaklar vuruyordu buraya geldik. Başımızda kimse yok. Zor durumdayız” dedi. 

ADANA (İHA) – Irak’ta savaştan kaçıp Adana’ya sığınan Şeyme Neccar, 16 çocukla tek odalı bir evde yaşamını sürdürüyor. Çocukların 4’ü kendisine ait olan Neccar, kayınlarından ve kardeşlerinden kalan 12 çocuğa da bakıyor. Neccar, “Orada uçaklar vuruyordu buraya geldik. Başımızda kimse yok. Zor durumdayız” dedi.
Irak’ın Musul iline bağlı Telafer ilçesinde yaşanan savaşta annesini, babasını, eşini, kayınbabasını, kaynanasını, kardeşlerini, amcalarını ve kayınlarını kaybeden Şeyme Neccar (28), 16 çocukla ortada kalınca 2 yıl önce Adana’ya geldi. Çocukların 4’ü kendisine, geri kalan 12’si ise kardeşlerine ve kayınlarına ait olan ve onlara da kimseleri olmadığı için bakmak zorunda kalan Neccar, iş bulup çalışamayınca da Seyhan ilçesine bağlı Meydan Mahallesi’nde tek odalı bir evde 16 çocukla yaşamını sürdürüyor. Çocuklardan en büyüğü kağıt toplayarak para kazanırken geri kalan 15 çocuk ise evde Şeyme Neccar ile birlikte kalıyor.

“BAŞIMIZDA KİMSE YOK”
Adana’da, Telaferli bazı akrabaları olan Şeyme Neccar, akrabalarının da maddi durumlarının iyi olmadığı için kendisine yardım edemediğini belirtti. Uçakların evleri havadan vurduğunu kaydeden Neccar, “Orada uçaklar vuruyordu, geldik buraya. Burada da ne çalışanımız var çocuklarımız küçükler. Başımızda kimse yok. Kocam, kaynanam, kayınlarım, kayınbabam, amcalarım uçak vurunca hepsi öldü” diye konuştu.

“BURADA ÇOK ZOR GEÇİNİYORLAR”
Şeyme Neccar’ın akrabası Kahtan Neccar (22) ise kadının durumunun çok kötü olduğunu anlatarak, şu ifadeleri kullandı:
“Bu ablam akrabam oluyor, burada 16 çocuğa bakıyor. Ne işi var, ne kimsesi. O da savaştan dolayı geldi buraya. Kayınlarını, kayınbabasını, kaynanasını, eşini kaybetti orada. Şimdi şu çocuklara bakıyor tek başına. Ne anne ne baba var. En büyükleri 13 yaşında o da çalışıyor. Burada çok zor geçiniyorlar. 1 tek oda ve salonda oturuyorlar. Durumları çok kötü.”