Türkiye bereketli toprakları itibari ile tam bir tarım ülkesi olmasına rağmen son yıllarda tarımsal ürünlerin büyük çoğunluğunu yurt dışından ithal eder bir duruma gelmiştir. Eğer tarımsal ithal zincirinde bir sıkıntı ve aksaklık olursa da bu iç piyasada şok zamlar olarak karşımıza çıkıyor.

Bunun en bariz örneğini kısa süre önce insanların yağ stoklamadaki telaşlarında görmüş olduk. Türkiye’de Ayçiçek yağı üretiminin temel hammaddesi olan ayçiçeğinin en temel ithalatçıları Rusya ve Ukrayna ülkeleridir. Herkesin de malumu olduğu üzere bu 2 ülke savaş halinde olduğu için ayçiçeği ithalatında sıkıntılar yaşanmaya başlandı. Bu da jet hızıyla iç piyasadaki yağ fiyatlarını etkiledi. Bu kadar kısa sürede etkilemesi de ayrıcı şaşırtıcı…

İnsanlar yağ alabilmek için birbirleri ile yarıştılar. Ucuz olarak bilinen marketlerde en ucuz yağ 109 lira 90 kuruş iken bir anda 150 liraya yükseldi. Kulaktan kulağa yayılan haberlere göre de 200 lira olacağı ifade edildi. İnsanlar da en azından daha az öderim endişesi ile kapış kapış yağ aldılar. Marketlerde yağ bitti ya da onlarda sakladılar yeni zamlarla daha pahalıya satabilmek için.

O hengame arasında alabilenler şanslıydı.

2022 yılında insanların bu şekilde yağ için birbirleri ile yarışa girmeleri gerçekten yakışır bir durum değil. Ekonomik dengeler çok farklı faktörlerden oluşmaktadır. Elbette yaşanan uluslararası krizler bizleri etkiler ve etkilemesi de doğaldır. Ancak tarımsal ürünlerden dolayı da etkilemesin artık ya!

Biz Türkiye olarak bir tarım ülkesiyiz. Cumhuriyetin ilk yıllarında ekonomiye kalkındırmak için ortaya konulan 1. Beş yıllık kalkınmada planında ekonomiyi ayağa kaldıracak, ekonominin lokomotifi olacak sektördür tarım. Bunu başarmıştır da. Yerli sanayi güçlendirilirken tarımsal hammaddeyle ayağa kalkacak, ekstra cebimizden para çıkmadan üretim yapılacak sanayi alanları oluşturulmuştur.

Cephe savaşları kazanıldıktan sonra ekonomik anlamda da ülkemizi ayağa tarım kaldırmıştır. Sonraki ekonomi planlarında da tarımdır belirleyici sektör. Yoktan bir toplumu var edendir tarım.

Tarımsal üretim yapabilmek için yeterli topraklarımız var. Gerekli insan gücümüz var ancak yanlış tarım politikaları ve artan girdi maliyetleri yüzünden insanlar tarımsal üretimi terk ediyor. Bunun yerine insanları toprağa geri döndürmek için politikalar üretilmedir. Üretim yapan çiftçiyi umutlandıracak desteklemeler arttırılmalıdır. Üretici, çiftçi her tür maliyete katlanarak ürün yetiştiriyor ancak gelin görün ki tarlasında sattığı ürünün market, Pazar fiyatını görünce kahroluyor. Bu önlenmeli, çiftçi toprağa küsmemelidir.

Yağ konusuna geri dönecek olursak; Ayçiçeği üretiminde sadece Trakya bölgesi söz sahibiydi ancak üretim o kadar arttı ki Adana’da tutun da Türkiye’nin diğer bölgelerine kadar hemen hemen her yerde ayçiçeği üretimi yapılıyor. Bu kadar üretilen ayçiçeği ne oluyor? Biz neden Ukrayna’dan Rusya’dan gelecek ayçiçeğini gözlüyoruz. Bunlar bilinmeyen sorular elbette.

Ayrıca mısırdan da yağ çıkarılıyor ve ülkemiz mısır üretimi noktasında iyi bir noktada. Pamuktan da yağ çıkıyor, fındıktan da yağ çıkıyor. Bu kadar seçenek varken Ukrayna’da savaş çıktı diye en ucuz yağ kısa sürede 200 lirayı bulsun.

Akıl alır gibi değil!

Bizim ülkemiz verimli ovaları ile bereketli toprakları, bol su kaynakları ile tam bir tarım cennetidir. Sıfırdan hayatına başlayan bir ülkeyi ayağa kaldıran tarım bu yüzyılda da yine ülkedeki ekonominin belirleyicisi olacaktır. Bu nedenle doğru düzgün bir tarım politikamız olsun artık. İnsanlar toprağa, üretmeye küsmesinler.

Artık yanımızdaki ülkede yaşanan olayların bedellerini bizler ödemeyelim.